zonder tekst

Omdat ik het schandàlig druk heb,

voor een gevangene,

Doen we vandaag een herfstfoto zonder tekst.

mijn naam is Anna B. . . .

en ik ben een beetje verslaafd geraakt aan de vuurtoren, 

vrees ik . . .

tevens ben ik sudokuholic, bloggoholic, yogaholic en fotografolic.

Zodra mijn ogen open gaan, pak ik een sudoku-spelletje, dat ik echt niet weg wil leggen om 7 uur, als de wekker gaat.

van 7 tot 9 praktiseer ik de yoga-verslaving, die om 10 uur ingewisseld wordt voor de wandel/fotografeer-verslaving, met ruimte voor een cappuccino-tik.

De middag is gereserveerd voor de blog- en leerverslaving (leer van leren, niet van leder).

Je merkt het: een beetje verslaafde heeft het hartstikke druk. 

Ook ben ik alcoholist, maar gelukkig sinds december 1991 niet praktiserend, anders had ik met al die drukte wel een vette burn-out.

schijt aan alles

De Tijd

Aan de ene kant zit je als gedetineerde in huisarrest echt ruim in je tijd, met die idioot lange straffen hier en tegelijkertijd zijn er van de 24 uur 2 uiterst schaars.

Het verhaal over de vuurtoren zal ik vandaag niet checken, want de kattebrokjes en het fruit zijn op, dus de 2 uur boodschappentijd gaan op aan boodschappen doen. Een mens moet kiezen.

Onderweg kom ik Edith tegen, de lieve oude dame van 86. Edith is één van de vier mensen in dit dorp die weten dat ik in huisarrest zit en ze voelt zich in al haar bekaktheid volledig medeplichtig.  

"Ha Anna," roept ze van de overkant van de straat, "wat heb ik je een tijd niet gezien." 

Ze schiet zo hard in de lach, dat ze met twee handen steun moet zoeken op de knop van haar wandelstok, terwijl ze proest: "Maar van jou weet ik tenminste zeker, dat je niet op vakantie bent !"

Oud en schijt aan alles, wat een prachtige combinatie !

Paranoia

"Ja, ik weet het." ?

Hoe kan dàt nou . . . ? Aan twee mensen in het dorp heb ik de reden van mijn aanwezigheid verteld: aan de tandarts en aan Edith, een lieve zwaar bekakte Duitse dame van 85, met wie ik Engels spreek.

Hoe kan de barvrouw nou weten, dat ik om 12 uur thuis moet zijn? 

En wat weet ze nog meer ? En wie verder nog? Weet het hele dorp soms dat ik om 12 uur thuis moet zijn ? En ook waarom?

Dat zou mijn leven een stuk makkelijker maken. 

Vanaf maandag ga ik op zoek naar Edith om haar te vragen wat de roddels zijn in het dorp.

Wordt vervolgd . . . .

fuckem

Hoewel ik nog nix van officiële zijde heb vernomen, ga ik ervan uit, dat ik deze zomer niet verder kom dan de tuin en de parkeerplaats. 

Om deze beslissing te vieren,  heb ik mezelf getrakteerd op dit zomerdrankje. 

Eerlijk gezegd ben ik opgelucht dat ik denk te weten waar ik aan toe ben, want nu kan ik mijn eigen leven weer gaan leiden in plaats van dit stomme 'wachten'.

Als ik wacht, zit ik zo niet in het 'nu'. Dan ben ik alleen maar bezig met wat misschien gaat komen, en dat breekt me na een paar dagen behoorlijk op. 

En ik kan wel een hele toestand maken van 2 maanden extra in huisarrest zitten, maar iedereen leeft binnen grenzen, die van mij zijn gewoon tijdelijk iets strakker dan ik had gehoopt of verwacht.

So what !

Nou mezelf nog zover zien te krijgen, dat ik weer netjes iedere ochtend en avond een half uur ga mediteren en dan kom ik de zomer prima door, hoor. 

En zodra ik officieel bericht krijg van d'één of d'ander, laat ik het jullie natuurlijk meteen weten.

Hè hè, ik ga weer leven.