Posts tonen met het label dilemmavandeweek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dilemmavandeweek. Alle posts tonen

zaterdag 14 februari 2009

Ceci est une porte

Toegangspoort of Nooduitgang ?

zondag 7 september 2008

Tussen 10 en 12


In m'n 2 uur boodschappentijd wil ik:
- Het eerste uur  zo ver mogelijk fietsen of varen, om zo veel mogelijk te zien en het 2e uur weer terug;
- Rondlummelen met de ouden van dagen en praatjes maken, want daar word ik zo blij van;
- Klauteren door de bergen, om buiten te bewegen, want dat voelt zo lekker gezond.
En dat dus allemaal tegelijk, want ik kan niet  kiezen.

Als ik de boot neem naar de overkant, had ik ook willen lopen, en op het terrasje willen zitten wachten op de oude dames .... Ik ben niet tevreden.

En dat komt niet omdat ik gevangen zit, hoor. 
Dit gebeurt gewoon allemaal onder mijn leiding in mijn eigen hoofd.
Knap hè ?  

zondag 13 juli 2008

dilemma van de week

Feest in 'De Villa'

Zaterdag was de excursie op het landgoed, villa in het Italiaans, waar we met z'n dertigen een rondleiding kregen. De voertaal was Italiaans, maar gelukkig was er ook nog een Amerikaanse, die hier pas een maand woont maar al beter Italiaans spreekt dan ik en samen snapten we alles.

Een leuk mens, jòh. Ze wil graag vriendjes met me worden, samen wandelen, koffie drinken, naar het zwembad en zo, want ze is een beetje alleen, omdat haar man altijd werkt. Nou ben ik toevallig ook een beetje alleen, dus ik wil wel graag.

En dat brengt ons bij: Het dilemma van de week.

Wèl vertellen:
Dd (m'n advocaat) heeft me overtuigd van de noodzaak om de façade op te houden in het dorp.
Als ik dus mijn vriendin-in-spé vertel waaròm ik hier woon, dan verplicht ik haar daarmee ook meteen om een geheim te bewaren en dat zou een kutstreek van me zijn.
Maar geheimhouding is een voorwaarde.

Niet vertellen:
Als ik haar niet vertel waarom ik hier zit, dan zal ik heel vaak tegen haar moeten gaan liegen.
Dat bleek gisteren meteen al, toen de excursie uitliep. Ik had het pas om 10 voor 12 in de gaten en moest razendsnel handelen.
Snel de groep gegroet, de excursie-leidster bedankt voor de interessante rondleiding en onder 30 verbaasde blikken ben ik op m'n stalen ros gesprongen en met een sneltreinvaart naar huis gefietst, net op tijd thuis.
Onder het groeten propte de leuke Amerikaanse nog snel een papiertje met haar telefoonnummer in m'n hand.

Heeft iemand suggesties ?