gedetineerde in huisarrest

Verona

2010-02-08T22:37:00.009+01:00

Hoewel ik eigenlijk niet meer blog . . . toch nog deze, speciaal voor m'n zieke zusje:

dit is Verona.

het was een beetje heiig, wat de sprookjesfactor nog vergrootte . . .

En dan is dit de binnenplaats waar W.Shakespeare ene Romeo allerlei moois liet roepen richting Giulietta, die op het balkon stond . . . .

Stònd, want afgelopen zaterdag riepen we met z'n allen allerlei moois . . . .

maar ze was denk ik niet thuis.

Zèlf heb ik nog een berichtje over de intercom ingesproken . . .

Maar de meeste mensen lieten liever een briefje achter voor haar.

En dat heeft natuurlijk ook z'n charme.

Paul Badura Skoda 4

2009-07-05T18:27:00.006+02:00

Paul Badura-Skoda.

Schijnbaar achteloos laat hij de tonen tuimelen
als de druppels van een koele waterval,
even helder en snel,
dan weer maakt hij de diepste klanken, zo groot
dat ze nooit in de vleugel hebben gepast
en iedere noot die hij speelt, swingt.

Zelfs Bach en Mozart,
waar ik op de piano niet zo gek van ben,
swingen in zijn handen.

En met de Waldheim-sonate,
waar ik wèl gek van ben,
ga ik compleet door het dak . . .

Magie, inderdaad.

Paul Badura Skoda 3

2009-07-03T21:08:00.000+02:00

De magie, die deze kleine, 82-jarige,
goedgehumeurde, geniale pianist
over het plein gaat strooien
en over de haven
en over het dorp
en over alles wat oren heeft :

Paul Badura Skoda 2

2009-07-03T21:02:00.000+02:00

Het plein is veel groter dan die 1000 stoeltjes
en het vult zich met mensen
die de magie willen voelen . . .

Paul Badura Skoda

2009-07-03T17:54:00.000+02:00

Vrijdagmiddag zijn er weer 1000 stoeltjes uitgezet . . .

leegstand 2

2009-06-24T16:51:00.001+02:00

Zolang er verbouwd wordt, staat het ingepakt.
Als de lappen er dan na een paar jaar
af mogen glijden,
kan er zoiets als dit in je straat staan.

Sommige puriteinen vinden het foeilelijk, deze in hun ogen halfslachtige poging om het pleisterwerk iets rustieks mee te geven.

Als originele pimp- en kitschkicker vind ik het prachtig.

Leegstand 1

2009-06-23T17:23:00.007+02:00

!e etage van een pand, dat te lang leeg heeft gestaan
en onbewoonbaar is geworden.

Maar dit is Italië.
Bijna ieder gebouw is een museumstuk, dus tegen de vlakte gooien is zonde.

De erfgenamen van dit landgoed hadden liever geld dan nog meer woonruimte en boden het te koop aan, maar er is hier geen woningnood en niemand was geinteresseerd.
Naarmate de kamperfoelie verder naar binnen groeide, werd het steeds minder verkoopbaar, want kamperfoelie ruikt wel lekker, maar het maakt zo'n zooitje.
Binnen.

Zelfs een symbolisch bedrag was al genoeg, maar er zijn hier veel meer ouwe gebouwe dan Stings, George Clooney's, of exen van Clarence Seedorf, om maar 's een paar investeerders te noemen en uiteindelijk wordt een verlaten gebouw dan meestal door de gemeente of de procvincie gekocht.
Die gaat vroeger of later opknappen en stopt er ondertussen een overheidsdienst in.

Zo zit in 'mijn' dorp het dorpsbibliotheekje in een kapitaal landhuis. Dat wil zeggen: in twee kamers in dat landhuis, op de eerste etage.
De rest staat een mooi leeg gebouw te wezen.

passie 2

2009-06-22T20:12:00.005+02:00

Precies !

De Stuttgarter Philharmoniker,
die het vioolconcert
van Tchaikowsky uitvoert
en de Bolereo van Ravel.

Toen ik naar huis ging, om 22:56 uur, was het nog niet afgelopen en de klanken begeleidden me onderweg. Ik ben naar huis gedanst.

passie

2009-06-22T11:38:00.007+02:00

Wat zou er belangrijk genoeg zijn

om deze kudde mensen van heinde en ver
naar mijn dorp te bewegen,
waar men vervolgens uit vrije wil
3 uur lang doodstil en ademloos
staat en zit te luisteren
op misschien wel 1000 stoelen
die er speciaal voor de gelegenheid
zijn neergezet ?

vespa 3

2009-06-18T20:12:00.001+02:00

Vooralsnog heb ik gympen aan met dikke zolen . .. .
iedere centimeter is er één en dit zijn er 2 1/2 !

Het is 15 jaar geleden, dat ik 2-wielen-met verbrandingsmotor bestuurde,
(zò lang alweer ? Ja, wat vliegt de tijd hè . .)
dus wellicht is het gewoon even wennen aan de gewichtsverdeling en zo.

Ik heb trouwens wèl al het knopje voor de richtingaanwijzers gevonden, zodat ik niet meer zo amateuristisch mijn hand uit zit te steken.
Nou nog even leren, dat die linker handel op het stuur een rem is en geen koppeling.
Wordt ongetwijfeld vervolgd . . .

vespa 2

2009-06-18T14:40:00.000+02:00

Dat van die naaldhakken en kokerrokje
laten we even rusten,
tot ik normaal met ‘t ding stil kan staan,
zonder om te vallen.

vespa

2009-06-18T06:47:00.002+02:00

Dit is 'm.
En ik heb er al mee òm gelegen ook
vlak voor het volle terras waar ik net gegeten had
om het te vieren . . .
Want ik kom niet met m'n voeten bij de grond,
wat hartstikke lastig is als je stil staat.
Zou je zo niet zeggen, hè, dattie nog zo hoog is.

Wordt dus ongetwijfeld vervolgd,
maar ik ga nu eerst even werken.

eigen vervoer.

2009-06-17T15:59:00.001+02:00

De veerboot. Vanmorgen.

M’n maand-abonnement ga ik niet vernieuwen, want vanaf vanavond ga ik met de scooter.
Yes: het onmogelijke bleek mogelijk: iemand wist nog ergens een wetje, dat het toestaat om een voertuig op je naam te zetten als je een verklaring aflegt dat je 181 dagen in Italië verblijft.

Dat verklaarde ik.
Ook moest ik een huurcontract overleggen, waar niemand verder nog aandacht aan schonk.
Dat was maar goed ook, want mijn naam komt er echt niet in voor.
En € 200 betalen voor de overdracht en dat is de normale prijs voor een 2-wieler.

Ik heb 'm net in de Wa-verzekering gedaan en ik ga 'm nu halen.
Joepie, blij als een tiener met d’r eerste brommertje, ben ik.
Als ik terug ben maak ik foto's.

eigen vervoer ?

2009-06-15T20:12:00.004+02:00

Gisteren waren er oldtimer-races op de heuvel.

Het openbaar vervoer is wel leuk, vooral de veerboot, maar de busdiensten zijn buiten Como tamelijk traag en alle O.V. stopt om 19 uur.
Als ik bijvoorbeeld ‘s avonds overwerk op de voedselbank, ben ik aangewezen op de fiets, of een taxi, maar nu ik zienderogen begin op te knappen, krijg ik steeds meer zin om verderop te gaan kijken en ook steeds meer drang om mijn volle tijd te benutten, tot 23 uur .

Kortom: ik ben wel klaar voor eigen vervoer, wat ik gevonden denk te hebben in de vorm van een scooter; bij mijn weten de enige gemotoriseerde tweewieler, die je gekleed in kokerrok en naaldhakken kunt besturen.
En dat ben ik nou precies van plan.

Hoe ik dat met mijn golfstokken ga doen, weet ik nog niet, maar daar kan ik nog over nadenken, want ik hèb ‘m nog niet..

Het is in Italië namelijk niet alleen een kostbare, maar ook een ingewikkelde procedure om een voertuig van eigenaar te laten wisselen en er zijn nog wat randvoorwaarden waaraan ik niet lijk te voldoen, maar zodra de verkoper de juiste officiële instantie heeft ingeschakeld om alles te regelen (lees: omzeilen), schijnt het in orde te komen.
Ik heb er het volste vertrouwen in.

storm in een glas water

2009-06-10T20:12:00.000+02:00

Goed nieuws: er is niets mis met m'n hart.

De cardioloog zegt, dat ik veel rustiger aan moet willen doen, want de longontsteking is weliswaar genezen, maar dan is een mens niet meteen hersteld.
Ingewikkeld hoor, maar ik ben allang blij dat alles in orde is.
Nòg rustiger aandoen dus.
Komt in orde.

openbaar stropdasbezit 3

2009-06-08T20:12:00.001+02:00

Ceci n'est pas une cravate

Openbaar kunstbezit 5

2009-06-07T20:12:00.000+02:00

Wat mij betreft hoeft deze verbouwing niet snel klaar,
want dit is wèl zo leuk.

In een historisch openluchtmuseum als het stadje Como staat er altijd wel ìets in de steigers, want oude gebouwen een beetje verantwoord opknappen duurt jàren.
En het zijn er zo véél . . .

8 holes

2009-06-06T20:12:00.000+02:00

9 holes lopen valt volgens mij bij nader inzien
binnen de beperkingen die de dokter heeft gesteld,

dus ben ik met de bovenbuurman meegereden naar de bergen, waar we in de frisse buitenlucht al tikkend tegen een balletje zo'n kleine 3 km. hebben gewandeld.

Hoewel de weervoorspellingen bar en boos waren, konden we gelukkig nog 8 holes lopen, voordat het voorspelde onweer losbarstte, maar toen het kwam, kwam het volledig en in alle hevigheid met doodse stilte voor de storm, gitzwarte hemel, rollende donder en een flitsende lichtshow.
En toen we al aan de koffie zaten nog een partijtje hagelstenen bovendien.

Bij mijn weten zijn bliksemflitsen direct boven de baan de enige reden dat een partijtje golf mag worden afgebroken.
Golfen is een spel van strakke regels.

Het is akelig stil op dit blog.

2009-06-04T20:12:00.004+02:00

De herstel-week is voorbij,
maar ik lijk achteruit te gaan in plaats van op te knappen.

De kleinste dingen kosten me grote moeite, ik heb steeds minder energie en ik moet regelmatig onderweg even stoppen om bij te komen.

Vanmorgen belde de dokter: “Knap je al wat op?”
“Nee dokter, het tegendeel. Ik heb denk ik een cardioloog nodig.”

“O ja? Zullen we dat even bespreken dan? Ik ben tot 12 uur op de praktijk”
Ik haast me een beetje om op tijd te zijn en moet dat bovenaan de trap in de praktijk, bekopen met zwart voor de ogen en tintelende benen, waar ik, belachelijk langzaam, doorheen zak.
Onderweg naar de vloer kan ik me nog aan de deurklink vastgrijpen en zo vindt de dokter me: hangend aan de deurklink en half kotsend van uitputting.

Hij checkt bloeddruk en hartslag en vraagt of ik rook. Ik schud van nee.
Wat voor drugs dan wel. Ik schud weer nee.
Maar dan toch zeker wel cocaïne !
Als ik lucht had gehad, had ik hem verteld dat ik verdomme niet gek ben, dat ik in deze anti-drugs-dictatuur al ruim twee jaar in de gevangenis zit en dat ik echt niet ga gebruiken zolang ik hier verplicht aanwezig ben.

Op zo nu en dan een stiekem stukkie spacecake na dan.

"Okay," zegt de dokter, "ga nu naar huis, rustig aan, niet inspannen, vanmiddag bel ik om de afspraak met de cardioloog door te geven en kom morgenmiddag op mijn spreekuur.
Doe niets wat moeite kost en zéker niet sporten of zo."

Daar gààn m’n 9 holes met de bovenbuurman, van aanstaande zaterdag.
Fuck.

Marco van B. te M.?

2009-05-30T10:00:00.000+02:00

Vervolg.

Mag ik even jullie aandacht voor een voetbalroddel, vers uit de gazzetta dello sport ?
Er staat, dat Guus Hiddink zijn opvolger heeft voorgesteld aan Chelsea.
De opvolger heet Ancelotti, die op deze wijze doorstroomt van een bijna vaste betrekking bij de Italiaanse premier Sivio B. naar een los dienstverband bij de Russische oliebaron Roman A. en daarmee een paar puissant rijke vrienden blij maakt.
Zo doe je dat.

Waar ik nog helemaal niet aan had gedacht, maar die slimmerikjes van de Gazzetta natuurlijk wel, want dat is hun vak, is dat de steun-en-toeverlaat-in-het-veld van trainer Ancelotti wel eens mee zou kunnen reizen naar Londen, al was 't alleen al omdat ie zo leuk z'n talen spreekt.
En die steun en toeverlaat heet Clarence Seedorf.
Die het de laatste tijd niet meer helemaal naar zijn zin lijkt te hebben in Milaan.

Roman A. en Silvio B. hebben alletwee een huisje hier aan het meer.
Ze zijn dus bijna buren en laatst kwamen ze elkaar toevallig tegen . . .
dan krijg je dat.

mmmmmm

2009-05-29T20:12:00.008+02:00

Het is ook
wel erg,
om zo stom te zijn
als ik,
hoor.

Vond ik vanmiddag
nog een stuk
spacecake
in een plastic doosje
in de ijskast.

En alles wat ik dacht
na het eerste stukje was:
“Mmmmm, lekker,
ik neem de rest ook.”

En nou zit ik hier al uren
knetterstoned
m’n mailbox op te ruimen.

. . . . . . . .
Hoewel . . .

Misschien was dat stukkie cake zo gek nog niet, want ik heb nooit zin in opruimen en nou doe ik t zomaar en het knapt al hartstikke op.

Gelukkig hoef ik nergens naartoe.
Als ik op 'n fiets zou proberen te klimmen, zou ik omlazeren.
Wat grappig.

de leuk-factor

2009-05-28T20:12:00.000+02:00

De dokter verklaart me officieel genezen
met de woorden: "Dat is dan 150 euro."

"Maar ik heb nog zo weinig lucht, dokter, ik moet iedere keer even stoppen om op adem te komen."
"Dat is met een weekje wel weer bijgetrokken." zegt de dokter.

Ik hoop dat hij gelijk krijgt, zodat ik weer energie kan maken om het leven leuk te denken, want het leven zonder mijn 'opleuk-mechanisme' is verrekte saai, merk ik.
Ik wil weer energie !!

natuurrampen deel 2

2009-05-25T20:12:00.004+02:00

Verkiezing-poster van de Lega Nord.

Vertaling:

Zij kregen te maken met immigratie

Nu leven ze in reservaten !
Denk hier eens over na.
Lega Nord: Bossi

Zo fout als een grapje van Berlusconi ?
De Italiaanse politiek als lachspiegel ?

openbaar stropdasbezit 2

2009-05-24T20:12:00.003+02:00

In het kader van tie art.

Let vooral op het standbeeld op de achtergrond, dat poogt om er ondanks de vuurrode stropdas, nog redelijk stoer uit te zien.
En met succes

van de troost

2009-05-23T14:41:00.003+02:00

Jaren geleden was er bij de VPRO-televisie
op zondagavond een serie gesprekken
met spannende denkers en andere artiesten,
over schoonheid en troost.
‘ Waarin vind jij troost ?’ was de vraag.

In dit absurde leven van gedetineerde in huisarrest, heb ik op de gekste momenten troost nodig.
Nu bijvoorbeeld, omdat de afgelopen drie weken antibiotica van mij een emotioneel wrak hebben gemaakt en ik zwaar de pe in heb, dat ik zo iets gevaarlijks als longontsteking heb laten gebeuren.

‘ Waarin vind jij troost ?’ was de vraag.
Ik vind troost in TED.
Als ik een of twee afleveringen van TED kijk, weet ik weer tot wat voor grootse gedachtes de mensheid, mijn soort, in staat is en daar knap ik zienderogen van op.

Om de longontsteking nu serieus te bestrijden, ga ik me volledig concentreren op genezen en als therapie ga ik heel veel afleveringen van Ted kijken.
Jottum.

openbaar kunstbezit 3a

2009-05-23T12:21:00.004+02:00

Como is hoofdstad
van de zijde.

Zijden kussens,
zijden sjaals,
zijden jasjes met
heftig geprinte voeringen
en in dezelfde print
een (zijden) overhemd,
afijn,
je snapt wat ik bedoel.

Er is een wedstrijd uitgeschreven voor de jeugd,
om een opdruk voor een (zijden) stropdas te ontwerpen
en die ontwerpen staan door de hele stad tentoongesteld.

En wat blijkt: wij zijn niet de enigen die geïnspireerd werden door de blinde muur.

alveolen

2009-05-22T20:12:00.002+02:00

De dokter tuurt aandachtig op mijn longfoto en mompelt: “Tja, de alveolen zijn nog steeds ontstoken . . .”
Uit m’n sportopleiding herinner ik me: alveolen: longblaasjes. Ontstoken longblaasjes ?

“Maar dat betekent dat ik longontsteking heb!”
“Ja, wat had u dan gedacht?”
-Ik had niets gedacht, ik ben namelijk geen dokter-, wil ik zeggen, maar in plaats daarvan vraag ik: “Maar dat is best heftig! Hoe kom ik dààr nou aan dokter?”

“Waarschijnlijk omdat u veel te lang heeft rondgelopen met dat hoestje van u.
Maar nu moet u rennen naar de apotheek, nog een doosje van deze pillen halen, 1 per dag, pertinent vanavond mee beginnen en opschieten nou, want hij gaat bijna dicht. ik zal even bellen dat u eraan komt, snel nou.”
Half aangekleed grijp ik m'n spullen bij elkaar, aangemoedigd door de dokter die zwaaiend met de telefoon “Opschieten, de apotheker wacht nog even op u." roept.
"En komt u dinsdag weer hier terug!”

Als ik door de gang stuif, hoor ik nog: “En doet u rustig aan, een longontsteking is niet niks, u moet rustiger aan doen!”

10 dingen die je niet wist over orgasmes

2009-05-22T13:11:00.003+02:00

Wat ik hier nou toch tegenkom: wàt een show.
En met deze titel hoop ik hordes mensen naar Ted te trekken,
want het is een fantastische site, die iedereen moet kennen . . .
vind ik.
In het engels, dat wel.

by night

2009-05-21T21:47:00.007+02:00

Sorry voor alle klatergoud,

maar wàt een licht- en lampespul.

Ik ga weer op stap, nog meer kitsch maken, tot 22:59 uur.
Check dit blog voor nog meer kitsch.

zwoel

2009-05-19T23:43:00.004+02:00

Het is een zwoele zomeravond
en om een uur of 10 wilde ik
een foto gaan maken bij het meer.

Laat dit dorp nou
behoorlijk bruisend zijn
op een zwoele zomeravond.

Daar wist ik natuurlijk niks van
en ik krijg het er gratis bij.

Joepie.

openbaar kunstbezit 4

2009-05-19T20:12:00.004+02:00

Met een stip-notering is deze wagon
mijn lijstje van top 10 openbare kunstwerken binnen gedaverd.

Vooral het idee van de kunstenaar om de ramen gedeeltelijk mee te nemen in de kleur heeft diepe indruk gemaakt.

Marco van Basten

2009-05-18T17:49:00.002+02:00

Als voetbal- en van Bastenfan
deel ik graag de Italiaanse voetbalroddels met jullie.

Laat ik bij het begin beginnen:

Silvio Berlusconi is miljardair en eigenaar van verscheidene tv-stations en kranten.
Ook is hij als leider van het centrum-rechtse Forza Italia al drie keer gekozen tot premier van Italië en op dit moment voorzitter van de G8.
In die hoedanigheid bood hij premier Balkenende op 14 mei jl. een lunch in Rome aan, vergezeld van de uitnodiging om deel te nemen aan het volgende overleg van de G8.

JP B. blij en vereerd natuurlijk en daar was het Berlusconi nou net om te doen: JP B. blij maken, want hij wil iets van Nederland. Hij wil van Basten.
Berlusconi is namelijk ook eigenaar van voetbalclub ac Milan, dat kampt met een trainers-probleem en Berlusconi is stapel op van Basten. Altijd geweest. En hij zal geen middel schuwen om van Basten als trainer te krijgen, zeker een lunchje op overheidskosten en een douceurtje voor JP B. niet.
Of van Basten “Ja.” zegt is nog maar de vraag, want bij ac Milan speelt Clarence Seedorf al 7 jaar met veel succes en die twee liggen elkaar geloof ik niet zo.
Wordt hopelijk vervolgd.

openbaar kunstbezit 3

2009-05-17T16:58:00.005+02:00

Beter kun je het als gemeentebestuur niet doen,

in mijn ogen,
dan wanneer je het lef hebt om een artiest de vrije hand te geven
op een blinde muur.

5 pillen

2009-05-16T12:20:00.003+02:00

Vanmorgen zoals afgesproken weer naar de dokter,
waar we geduldig het ritueel afdraaiden van
stethoscoop - diep zuchten -
“Rookt u?” “Nee dokter.” .

“Heeft u een ziektekostenverzekering?” was zijn volgende vraag en ik was allang blij, dat ik eens “Ja.” op iets kon antwoorden.
Met een afspraak voor maandagavond 7 uur en een receptje voor een nieuw antibioticum-kuurtje van € 5,= per pil stond ik weer buiten.

Zojuist heb ik de bijsluiter gelezen van m’n peperdure nieuwe kuurtje en het lijkt me interessant spul. Je kunt ervan in een psychose raken en suïcidaal van worden bovendien, al na het nemen van de eerste pil.
Nu zit ik te wachten tot het gaat werken, maar ik voel nog niks.

lunchen deel 3

2009-05-15T20:12:00.007+02:00

vandaag deel 3: RAZENDSNEL

Het stikt overal van de kleine restaurantjes, die soms uitsluitend voor de lunch open zijn (van 12 tot 3) en helemaal volgepakt staan met tafeltjes.
De uitbaters willen graag een beetje opschieten, zodat ze met een hoge omloopsnelheid de kleine winst kunnen compenseren.

De klant die 5 dagen in de week in een restaurant eet, wil het ook graag snel en simpel houden, zodat ze snel weer buiten staat en in de lunchpauze nog boodschappen kan doen in de supermarkt, die wel open blijft, of nog een rondje kan wandelen.

Natafelen doen we dus wel op een bankie in het park, met uitzicht op het water en, met mazzel, een zonnetje.
Lekker kijken naar een mooie paringsdans van twee toevallige toeristen.

meer groen

2009-05-15T19:23:00.005+02:00

Deze foto is maximaal ontgroend.
Kan je nagaan.

Het meer doet iets vreemds met het licht.

In de winter spiegelt het zijn eigen blauwe kleur in het zonlicht, waardoor alle foto's blauw worden en ik dus standaard aan het ontblauwen sla met iPhoto. (een soort photoshop, maar dan makkelijker)

En in de zomer, als de heuvels vol zitten met groen blad, kaatst het meer die groene kleur het zonlicht in en worden alle foto's groen.

café De Wereld

2009-05-15T18:27:00.002+02:00

Het is hoog tijd voor een 'wij willen café de wereld terug' - actie

lunchen deel 2

2009-05-14T20:12:00.004+02:00

vandaag deel 2: GOEDKOOP.
Goedkoop betekent zo rond de 10 € en vaak nog minder.

In mijn favoriete vegetarische lunchrestaurant *) ben ik voor een hoofdschotel en een drankje niet meer dan 9 euro kwijt en ze zijn al 6 jaar in business, dus het schijnt te kunnen.

Onlangs heb ik het Japanse restaurant 'Kyoya' ontdekt **), dat er aan de buitenkant niet uitziet, maar binnen heel mooi is.
Ik moest er € 8,50 afrekenen voor een complete lunch met sushi, soep, gebakken vis, wijn of water en koffie toe. Toen ik € 10,= gaf en zei “Laat maar zitten.” werd ik argwanend bekeken als ware ik een met geld smijtende maffiacrimineel.

*) vega ristorante, via 5 giornate, Como
**) Kyoya, Piazza San Roccho, Como

Morgen deel 3: razendsnel

bij de dokter 2

2009-05-14T14:20:00.001+02:00

Tijd, noch een antibiotica-kuurtje lijken
het hoesten of de slijm- en snotproductie te kunnen stoppen
en zo ben ik ondertussen al 14 dagen ziek.

Voor de 3e keer bij de dokter,
weer het stethoscoop-diep zuchten-ritueel.

"Maar U rookt !" zegt de dokter, waarbij hij het karakteristieke Italiaanse gebaar maakt als de kraanvogel-hand in Tai chi.
Het klinkt niet meer als een commando, het klinkt zelfs niet als een vraag; het klinkt als een smeekbede en ik schaam me bijna, dat ik hem ga teleurstellen: "Al meer dan 5 jaar niet, dokter."

Hij komt met een inhaler aansjouwen, waar ik 2x per dag 2 pufjes uit moet lurken.
Zelf heb ik me sinds gisteren op absolute rust gezet. Dat is dodelijk saai, maar ik begin het ook flink zat te worden, dat stomme gehoest.

Zaterdag moet ik terug komen, dus: wordt vervolgd.

lunchen deel 1

2009-05-13T20:12:00.004+02:00

Veel mensen in Noord-Italië
hebben 2 of zelfs wel 3 uur lunchtijd.

Dat is te veel om op kantoor te blijven, maar niet genoeg om heen en weer naar huis te gaan en men luncht dan graag in het restaurant om de hoek.

Een lunch-restaurant in een stad(je) moet aan 3 voorwaarden voldoen:
het moet goed zijn, goedkoop en razendsnel.
In drie afleveringen zal ik deze eigenschappen uitgebreid bespreken.
Vandaag deel 1: GOED

Goed: spreekt in Italië eigenlijk vanzelf.
Morgen deel 2: goedkoop

Het Ritueel

2009-05-12T17:14:00.001+02:00

“Die zogenaamde crisis is niet anders dan een mediahype,
ingegeven door linkse intellectuelen
onder aanvoering van De Groenen,
die ook alleen maar iets roepen omdat ze zo graag gehoord willen worden,
want dat hele milieu-gedoe is duidelijk ook een hype.
Zo gaat dat hier in Italië.”
zegt mijn 72-jarige collega op de voedselbank

“Ja, net wat Berlusconi ook altijd zegt en die zit in een positie om het te weten.” zegt de 55-jarige ander.

Als linkse rakker van de groep, word ik geacht na zo'n opmerking een beetje tegengas te geven wat ik, zij het struikelend over mijn woorden, want mijn Italiaans is nog steeds veruit onvoldoende, uit respect voor de spreker ook netjes doe en zolang ik maar niet bestrijd, dat Prodi de bron is van alle kwaad, kunnen we vervolgens met een relativerend “Eh !” de discussie weer afsluiten en overgaan tot de orde van de dag.

Die ene keer dat ik de ritus verkeerd uitvoerde (ik sprak mijn twijfel uit over of de oorzaak van het wantrouwen bij de banken ALLEEN door Prodi zou zijn veroorzaakt) brak de hel los, dus dat reserveer ik voor als ik me ècht verveel.

Natuurrampen deel 1

2009-05-09T20:12:00.002+02:00

Natuurgedoe zoals aardbevingen,
te veel sneeuw of juist veel te weinig,
dagelijks dodelijke ongelukken op de werkvloer,
vulkaanuitbarstingen,
een publieke wanvertoning van Berlusconi,
of z’n vrouw,
overstromingen, zon of regen,

al deze zaken worden in 'mijn' dorp hoogstens aangegrepen om een gesprekje mee op te starten en aangezien je er verder geen donder aan kunt doen, zijn ze het niet waard om je er druk over te maken.

Als iemand al een terloopse opmerking over één van deze onderwerpen maakt, is een simpel maar met overtuiging uitgesproken “Eh !” als reactie meer dan genoeg.
Dat heb ik even moeten leren.

Bij de dokter

2009-05-08T20:12:00.007+02:00

Na een uurtje wachten
mag ik van de assistente de behandelkamer in.

“Ik heet Anna,” zeg ik, terwijl ik in mijn stem door probeer te laten klinken, dat ik klaar ben voor een mooie arts-patiënt-vertrouwensrelatie.
De arts is verwoed op een toetsenbord aan het timmeren en zonder mij aan te kijken of mijn uitgestoken hand te zien, briest hij:
“U heeft geen gezondheidsplaatje ! Wòònt u hier wel?”
“Jawel, jawel, maar ik ben gedetineerde in huisarrest. Verklaart dat het manco?”

De dokter gebaart mij naar een tafel, waarop ik blijkbaar moet gaan zitten, met mijn rug naar hem toe en dan volgt het stethoscoop/“Diep zuchten !”-ritueel.
Ik hijg half hoestend een leuk deuntje.

“Rookt u !” Het klinkt meer als een commando dan als vraag.
“Nee.”
“Nee?”
“Nee, dokter, echt niet.”
“Nee !?!”
“Al jàààren niet, werkelijk niet.”

Dan komt de dokter voor mij staan en buldert:
“U heeft bronchitis !!!”
Hij gaat weer een stukje op zijn toetsenbord zitten rammelen en legt vervolgens met een klap een recept voor mijn neus. Overdreven duidelijk articulerend spelt hij: "Dit haalt u op, u neemt 1 tablet ‘s morgens en 1 ‘s avonds, na het eten en u komt maandag om half 10 weer bij mij.
Kunt-u-dat-ont-hou-den ?"
“Jawel, dokter . .”
Ik vind dat ik beteuterd klink. Beteuterd . . .
Wat een grappig woord, hè ? Beteuterd.

ziek 2

2009-05-07T15:12:00.002+02:00

Het zal wel zijn omdat ik zelf ziek ben,
dat ik me nog meer dan gewoonlijk
het leed aantrek van andere dieren.

Moet je toch ‘s kijken (klik) hoe erg zo’n vrouwtjes-eend eraan toe is en waar ze haar toevlucht moet nemen om even wat rust te krijgen: midden op het pleintje voor de kerk, ooit gebouwd om een god te eren waarvan wordt beweerd dat hij zowel schepper als liefde is.

Die schepper heeft er zich dan tijdens zijn scheppingsdaad duidelijk geen voorstelling van gemaakt wat het is, om een vrouwtjeseend in paartijd te zijn.
En de arme schat gaat straks ook nog 90% van haar jonkies kwijt raken aan rovers, jagers en ander gespuis.

Ik ga weer naar huis.
Lekker naast de kat hangen op de bank.

ziek 1

2009-05-07T13:54:00.000+02:00

Hartstikke zo ziek als een hond ben ik

van die stomme kinkhoest of bronchitis
of wat het dan ook moge wezen.

Morgen heb ik een afspraak met de dokter, die uit gaat vinden wat het is en tot dan moet ik mijn borstjes warm houden.
Omdat het prachtig weer is, leek het mij, dat ik dat net zo goed kon aan boord van de veerboot als in mijn bedje en daarom hebben jullie nou deze mooie foto.
Zij die zo ziek als een hond is, groet u: Ave.

boot ? Bloembak ?

2009-05-06T20:12:00.000+02:00

De keelpijn van al het kletsen en socialen
van afgelopen vrijdag
blijkt een vette bronchitis te zijn.

Nou maar hopen, dat het zaterdag weer over is, want we krijgen twee logés
het hele weekend.
Hoeraaaaaa.

dubbel opgehangen

2009-05-05T20:12:00.001+02:00

Dit is een prikbord op m'n werk. Grappig, hè?

Ik heb kristus niet aan het bord geprikt, hoor, want dat gaat me een stap te ver.
Godsdienst mag ik dan poppenkast vinden, maar ik heb ook geen zin om mensen te kwetsen die hun ziel en zaligheid eraan ophangen.

Oh, ironie

2009-05-05T15:33:00.004+02:00

een groeps-reisje

2009-05-03T20:12:00.001+02:00

Heb ik me daar toch een overdosis
sociaal contact voor mn kiezen gekregen . .
poeh, ik ben nòg aan het bijkomen.

Op 1 mei, de dag van de arbeid die in Italië groots gevierd wordt, was ik met het christencluppie van de voedselbank mee gegaan op excursie naar 14 kapelletjes en een kerk, langs een oude pelgrimsroute in de bergen..
We waren met z’n ruim 30-en en iedereen probeerde het me ongelofelijk naar de zin te maken, zodat ik me echt thuis kon voelen en niet alleen.
Hartstikke lief.

Eerst 1 1/2 uur met de boot, daarna een paar uur wandelen-met-uitleg van kapel naar kapel, vervolgens lunchen in het gras naast het kerkje met z’n allen en daarna de hele mikmak weer terug. Prachtig en mooi en gezellig bovendien, echt waar.

Maar na twee jaar isolatie met alleen de kat en het belletje van de magnetron als referentie (en tegenwoordig een beetje prietpraten in het Italiaans op de voedselbank), was de excursie een totale overdosis. Ik heb geen keel en geen stem meer over van al het geklets en ik lig sinds vrijdag avond voor pampus.
Zij die nog even gaat bijkomen, groet u: Ave.

openbaar kunstbezit 2

2009-04-29T22:16:00.004+02:00

Deze staat wel op het lijstje.

Lekker expressief, veel kleuren, daar hou ik van.

openbaar kunstbezit

2009-04-29T20:12:00.001+02:00

Deze muur heeft het net niet gehaald
in mijn lijstje van top 10 openbare kunstwerken.

Naar mijn smaak heeft de kunstenaar een verkeerd lettertype gebruikt.

dierenklaagdag

2009-04-27T20:12:00.003+02:00

Het regent alweer een paar dagen.

De bovenbuurman en ik zijn zeiknat geregend tijdens een golf-toernooitje vanmiddag, de oldtimer tentoonstelling in het dorp is figuurlijk in het water gevallen en de eenden hebben vrijwillig het water in de haven verruild voor de kinderkopjes op het plein, die ze nat genoeg lijken te vinden.

Maar alleen Gijs hoor ik klagen . . .

horecaklaagdag

2009-04-26T20:12:00.004+02:00

Op mijn vraag of ze een caffè macchiato voor me wil maken, zonder cafféine graag, begint de barvrouw nors een paar gemorste croissant-kruimels van de bar te vegen met de smerigste theedoek die ik ooit in gebruik heb gezien, terwijl ze mompelt: “De mensen weten ook werkelijk niets beters te doen dan overal een zooitje van te maken, wàt een bende.”
“En een croissantje, alstublieft.” voeg ik toe aan mijn bestelling.

Klaagdag

2009-04-25T23:59:00.005+02:00

Volgens mij bestaat er geen dag van een werkwoord.
Dierendag, secretaressendag, vrouwendag, moederdag, negerdag en blondemannendag zijn allemaal geen dag met een werkwoord.
Zelfs werkdag heet dag van de arbeid.
Da’s jammer, want graag had ik voorgesteld: klaagdag, zijnde de enige dag in het jaar dat we naar hartelust klagen, net zo veel als we willen.
Analoog aan moeder- en vrouwendag maken we ons daar dan met een laf klaagje en een bosje bloemen vanaf en dan hebben we het weer voor een heel jaar gehad met dat geklaag.
Nog best moeilijk trouwens, niet klagen

gelukt

2009-04-22T20:13:00.002+02:00

Nou ja zeg . . . het werkt meteen.

Een mens heeft altijd een keuze

2009-04-22T20:12:00.003+02:00

Soms lijkt mijn aanwezigheid hier zo krom,
dat daarbij vergeleken
alle lijnen in de foto kaarsrecht zijn.

Maar ook in de gevangenis heeft een mens nog vele keuzes, zeker een mens in huisarrest.
Vluchten is bijvoorbeeld een optie, maar voor de 6 maanden die mij resteren, vind ik dat geen goed idee. Dan kom ik op de telex en zo . . allemaal narigheid.
Maar wat ik nu doe is ook niet geweldig, want ik zit te mekkeren tegen mij en tegen jullie.
Irritant hè? Voor mijzelf ook hoor.

Een andere keuze is om vrede te sluiten met de situatie.
Accepteren zonder oordeel.
Het heeft so wie so weinig zin om een oordeel te hebben over hoe de Italiaanse maatschappij drugswet-overtreders wenst te straffen.

Ik zal mij eens wijzen op die mogelijkheid.

Regenwater

2009-04-21T20:12:00.002+02:00

Gijs is stapel op regenwater.

Zijn zevende zintuig heeft hem waarschijnlijk gewaarschuwd, dat het vanaf morgen zonnig en warm gaat worden, want hij drinkt gauw nog even al zijn voorraadjes leeg.

grote gekke gele knotsen

2009-04-17T18:54:00.001+02:00

“Je hebt er niets aan !” zegt de oude buurvrouw, wijzend op de 3 palmen in haar tuin, “want er komt geen sikkepitje eetbaar fruit aan.
Alleen deze grote gekke gele knotsen, maar die zijn voor de voortplanting.”

Ze wil verder praten, maar blijft steken in ondeugend meisjes-gegiechel om wat ze zojuist heeft gezegd.
“Wellicht hebt u ze vanwege de schoonheid?” opper ik.
Op slag is ze uitgegiecheld. Ze zet haar handen in haar zij en terwijl ze me zéér bestraffend aankijkt, zegt ze: “Ja. Dat is het nou precies! Ze zijn zo mooi.”

De schaal van Gijs

2009-04-16T20:12:00.004+02:00

"Hoe gaat het toch met Gijs de kat?" vroegen jullie.

Wel vrienden, op zijn ommuurde landgoed ter grootte van de parkeerplaats en met mij als trouwe dienaar, waant Gijs zich in het paradijs.

Hij mediteert dapper met me mee, iedere ochtend en er zijn nog maar twee situaties waar hij zwaar pissed off van wordt:
De 1e is, als hij merkt dat iemand de regen heeft aangezet
en de 2e is, als hij merkt dat ik zijn erbarmelijk gekerm negeer en het verdom om die rot regen weer uit te zetten.

Op de foto zie je Gijs op een glijdende schaal van situatie één naar situatie twee.

geluk

2009-04-15T20:12:00.002+02:00

Uit ervaring kan ik jullie vertellen,
dat Meer Vrijheid niet Meer Geluksgevoel betekent.
Wel anders .

symbaloo

2009-04-13T10:36:00.000+02:00

Ik heb tegenwoordig symbaloo als startpagina op internet. Handig, joh.
Het is een scherm vol blokjes en in ieder blokje kun je een url stoppen. Een favoriet of een hele groep, wat je maar wilt.
Bovendien kun je verschillende pagina's maken.

Dit meld ik jullie puur uit eigen belang: zo'n pagina kun je namelijk delen.
Ik heb een paar pagina's gemaakt en ik zoek iemand om een pagina aan door te geven, om te kijken hoe en of dat werkt.
Wil jij mijn proefkonijntje zijn ?

Als je firefox als browser hebt is het helemaal makkelijk, want als je dan op een pagina zit die je in een blokje wilt stoppen voor later, hoef je alleen maar op het plusje rechtsbovenin op je werkbalk te klikken. Nadat je (eenmalig) de plug-in hebt geinstalleerd natuurlijk.
Die vind je hier.

Schandàlig

2009-04-13T08:12:00.001+02:00

Het is een grof schandaal.

Al vier (4) nachten ben ik niet gecontroleerd . . stelletje verzakende klaplopers van carabinieri . . . Ik overweeg een klacht.

In processie

2009-04-10T20:12:00.001+02:00

Een flink uit de hand gelopen hobby.

De sjamaans lopen met een houten christus door de stad te sjouwen en de in groten getale toegestroomde aanhangers laten via luidsprekers in de hele stad weten, dat deze zoon is gestorven voor ons.

Ik kan toch maar niet begrijpen, dat zoveel volwassen mensen in die poppenkast trappen.
Er sterven zoveel zonen, dagelijks.
Ik zie al, dat al die vaders gaan roepen dat het voor ons is en dat we dan met al die jongens aan kruisen door de stad gaan sjouwen . . .
Nou ja.

Deze docu is jullie paasfilm.
Hij heet Tijdgeest en legt een paar leuke verbanden, qua religie.

gelukkig

2009-04-10T09:30:00.002+02:00

Waarom het nu wel lukt

ontgaat mij volkomen, maar amen.

Het is gelukt, daar gaat het om, want wat issie mooi hè ?
Dat krijg ik er dus gratis bij en nog ben ik niet gelukkig.
M'n dipje dipt diep deze ronde . .

boehoehoe

2009-04-10T00:05:00.001+02:00

Vanavond heb ik overgewerkt op de voedselbank en op de terugweg prachtige nachtfoto's gemaakt, maar ik krijg ze niet geupload, upgeloaded . . .
niet geladen wegens 'interne fouten'.
Nu te moe, morgen ga ik het opnieuw proberen, net zo lang tot het wel lukt.

Alvorens we vertrokken . .

2009-04-08T18:49:00.001+02:00

Kwam de tankwagen om af te tanken . . .

Pompte de piloot zelf de drijvers even leeg . . .

en werd de kist naar de passagiers-slurf geduwd . . .

airborne .

Volgende keer mag ik zelf sturen.

in all its rotten glory

2009-04-08T18:22:00.003+02:00

Hij was er weer in alle hevigheid,
de after-the-party-dip.

Maar hij is aan het wegtrekken (inderdaad, naar zijn maker, i.c. ikke) en dus kan ik nu foto's gaan uploaden om jullie te laten meegenieten van: 2 chicks in space.
Nou ja, niet helemaal in space.
2 chicks op anderhalve kilometer boven het meer.

Even klussen, check dit blog.

aardbeving

2009-04-07T00:26:00.007+02:00

Het rampgebied ken ik niet en geen mens
uit het rampgebied ken ik persoonlijk.

Gelukkig maar, want de beelden op tv
zijn hartverscheurend.

Rai 3 is nieuws-tv geworden en zendt dag en nacht live uit, zodat we de naschok van een half uurtje geleden, praktisch live uitgeserveerd kregen.

Italiaanse politici mogen dan geen knip voor hun neus waard zijn, maar gewone burgers die besluiten om de handen uit de mouwen te steken, kunnen bergen verzetten.
Op emotie draaien Italianen op hun best.

Meer dan 100.000 daklozen.
Wedden dat het ze gaat lukken om iedereen snel onder een tijdelijk dak te krijgen ? Daarna moet de politiek de definitievere oplossingen bewerkstelligen.
Dat kan hééél lang duren . . . .

leuk een stukje vliegen

2009-04-06T23:44:00.008+02:00

Afgelopen zaterdag gingen we een stukje vliegen
zònder hoogtevrees . . .
Hoe kan dat nou ?

stilte op dit blog ?

2009-04-05T20:12:00.004+02:00

Mijn vriendin staat pal.

Ze was er het hele weekend en we hebben ons geweldig vermaakt, waar echter zoveel tijd in ging zitten, dat er voor schrijven en foto's uitzoeken niet genoeg overbleef.

Sinds vanmiddag is ze weer weg en als het onvermijdelijke dipje, dat gewoonlijk de plaats van het vertrokken bezoek inneemt tot ik de kracht heb om het terug te sturen naar zijn maker, als dat dipje mij niet te diep voert, ga ik morgen een foto uitzoeken voor een pracht-verhaal.

adl: busdienst

2009-04-02T20:12:00.000+02:00

De stadsbus.

De dienstregeling van de stadsbus heeft zoveel uitzonderingen, dat er geen wijs uit te worden valt. De tijden kloppen wel, maar waar de bus stopt of waar hij heen gaat, blijft geheim.

De gewoonte is, om de eerstvolgende bus aan te houden en aan de chauffeur te vragen of hij langs de plek rijdt waar je wilt wezen.
Meestal is dat niet zo en dan legt hij je uit, welke bus je wel moet nemen.
Gaat de chauffeur er zelf naartoe, dan volgt er een klein ritueel: je steekt je kaartje naar hem uit en houdt het vooral verrekte goed vast, want hij pakt het andere uiteinde en geeft er zò'n ruk aan, dat de helft er afscheurt en dan heb je betaald.

Vaak is het buspersoneel in staking.
Dan rijden de bussen wel, maar vertikt de chauffeur het om je kaartje af te scheuren en als je vraagt of je soms moet stempelen, bromt hij dat de automaat kapot is en op je vraag wat je dan moet, krijg je een snauw dat je maar iets anders moet bedenken.
Hij zal nooit zeggen, dat hij in staking is. Apart, hè?

Je kunt je voorstellen, dat het even heeft geduurd voordat ik hierachter was.
ALS ik er al achter ben, natuurlijk. Misschien zit het wel heel anders.

een onverwachte bonus

2009-04-01T20:12:00.001+02:00

Morgen komt mn vriendin een paar dagen logeren.

Leuk, joh.

Het is lang geleden, dat er iemand op bezoek was. De eerste twee maanden dat ik in huisarrest zat, mocht er wel bezoek komen, maar daarna zelfs geen familie meer.
Soms kwam er iemand stiekem, maar dat was best gefokt, met 3 of 4 carabinieri-controles per etmaal.

Maar er is nog iets anders: ik voel me namelijk echt blij. En enthousiast en gespannen ook.
Van de week was ik trouwens ook al een keer heel erg verdrietig, omdat ik mijn overleden boezem-vriend soms zo mis.

Ik zie al die emotie als een onverwachte bonus van de relatieve vrijheid:
ik word weer mens.

Nou ga ik gauw naar de voedselbank, waar een vergadering is. Ik weet niet waarover, maar dat merk ik daar wel. Spannend, de eerste keer dat ik naar een vergadering kan. Wel voor 11 uur vanavond thuis zijn, natuurlijk.

irrationeel

2009-03-31T20:12:00.001+02:00

Ei-dooier in Gijs z'n bakje.

Met abortus heb ik nooit problemen gehad, ook niet toen het een vrucht in mij betrof, maar een eitje stuk slaan met een mes is voor mij een klus die grenst aan moord.

Ik hoop maar dat het witte spul DNA is; ik wil me niet voorstellen wat het anders kan zijn. . .

Het eiwit heb ik geklopt en met aardbeien en al even in de ijskast gezet, tot ik mij op andere gedachten heb gebracht.

Dat krijg ik nu niet weg . .

golfpolitie

2009-03-30T20:12:00.001+02:00

Als een golfer het over ‘strafslagen’ heeft, hoef je niet te vrezen dat wij regelmatig een pak op ons falie krijgen van de in zwart rubber geklede golfpolitie, hoewel, nu ik erover nadenk, daar best iets spannends bij te fantaseren valt .....

Nee lieve vrienden, strafslagen worden voor straf opgeteld bij het totaal aantal slagen dat we nodig hebben om de 9 of 18 holes te spelen en dat vinden wij golfers héél erg.

Voor het breken van dit takkie zou je bijvoorbeeld, als je het expres deed, 2 strafslagen krijgen, maar in dit geval niet, want we bevinden ons op een oefenveldje, wat je kunt zien aan de twee vlaggetjes en op een oefenveldje mag alles.
Gelukkig maar, hè ?

regen

2009-03-29T18:35:00.002+02:00

Een kudde paraplu’s kleumt onder een afdakje
om te schuilen tegen de regen.

De bovenbuurman had afgesproken op de golfbaan, dat hij zou bellen als we kwamen en aldus beslisten we om niet te gaan en hoefde ik niet m’n eerste rondje sinds 2 jaar in de stromende regen te spelen.

Nou zit ik heel sullig achter het raam dit te schrijven, terwijl de stromende regen me nog sulliger maakt.

O ja ! Dat is waar ook, ik kan de deur uit. Bijvoorbeeld om onder een paraplu de heuvel op te lopen. Was ik helemaal vergeten.
Ik ga het doen, da’s leuker dan hier sikkeneuren.

Zij die in de regen de heuvel op gaat lopen omdat ze de ziekte in heeft dat het regent, groet u.

dans le meilleur des mondes . .

2009-03-26T20:12:00.002+01:00

Als alles goed gaat, is golfen niet echt spannend.

De golfer tikt met een plaatje metaal aan een staafje tegen een stilliggend balletje, waarna het balletje precies gaat doen wat de golfer bedacht had voor de situatie:

- het vliegt kaarsrecht heel ver,
- of het landt met een sierlijk pisboogje net over het heuveltje,
- of het rolt, keurig de glooiing van het terrein volgend, tot aan het gaatje in de grond, dat we de hole noemen, waar het zich zelfverzekerd inwerpt.

Dit is golfen als alles goed zou gaan.
Wat zelden gebeurt . . .
Of nooit.

wat is er nou zo leuk aan golfen?

2009-03-25T19:20:00.005+01:00

dit.

9 holes

2009-03-25T08:01:00.001+01:00

In juli 2008

hebben mijn Britse bovenbuurman en ik afgesproken om samen 9 holes te gaan lopen, zodra ik overdag de deur uit mag.

De lieve man snapt niets van het Italiaanse rechtssysteem en al sinds juli kijkt hij me iedere zaterdag vragend aan, in de hoop dat hij eindelijk een golf-maatje heeft met net zo'n hoge handicap als hij.
Een hoge handicap wil zeggen dat je er niets van kunt en dat geldt voor ons allebei.

Die 9 holes zijn nu eindelijk aanstaande zaterdag gepland, (hoera) en er is volgens goed Hollands & Brits gebruik stromende regen voorspeld !

Maar goed: vandaag ga ik, na het werk bij de voedselbank, in mijn gehuurde peugeotje op zoek naar een openbare golfbaan met een driving range, waar ik uit hoop te vinden, wat er nog over is van m’n met veel zweet en tranen opgebouwde golfswing en wat er nog van te redden valt, na twee jaar.

Zij die op haar swing gaat zwoegen, groet u.

een automaat

2009-03-24T17:22:00.001+01:00

Onderweg naar huis vanaf de voedselbank,
kom ik langs het Avis-kantoor
en voor de aardigheid loop ik binnen om te vragen
wat een auto kost voor een dag.

“Hebben we nog wat staan?” blèrt de mooie dame die me te woord staat over haar linker schouder naar achteren door een open deur een zwarte ruimte in.
“Als ze een automaat kan rijden, maken we een speciaal prijsje af op die blauwe.” galmt een vrouwenstem uit het zwarte gat.
“Kunt u een automaat besturen?”
“Ja, si, yes, ja,” en voor de zekerheid plak ik er ook nog: ”oui.” achteraan.
“Dan moet u zorgen dat u voor half zeven hier bent, want dan gaan we dicht.” zegt de mooie dame.
“Okay?” vraagt het zwarte gat en ik roep nog maar een keer “Si, certo, yes i can.” terug, want een automaat stuur ik het liefst en nu helemaal, omdat ik twee jaar niet gereden heb.

Dus nou ga ik maar gauw, anders zijn ze dicht.
Zij die gaat autorijden groet u.

die pet past ons allemaal . . .

2009-03-23T12:45:00.000+01:00

Toe dan, lach je maar even helemaal slap,
want dit is natuurlijk een eenmalige voorstelling . . .

Maar ik draag die pet met een goede reden, want de slingerende 2-baans weg langs het meer is hartstikke gevaarlijk.

. Hordes zondags-toeristen letten meer op het meer dan op de kuddes sportfietsers, die met 5 km/u de heuvel op trappen en met 60 de heuvel af komen vliegen;
. buschauffeurs voelen zich aan hun stand verplicht, om onhaalbare route-tijden te halen;
. Italiaanse voetballers spelen James-Bondje in hun Maserati’s, Ferraries en ander snel en wendbaar tuig;
. en motorrijders . . . . nou, die gedragen zich eigenlijk wel beschaafd.

Een elleboogfractuurtje vind ik geen punt, een gebroken hersenpan wèl.
Vandaar.

m'n knieën neuriën

2009-03-22T20:28:00.001+01:00

Er zijn wetenschappers die beweren,
dat wij niet zèlf onze beslissingen nemen,
maar dat onze rechter hersenhelft dat doet,
geheel buiten ons om.

Vervolgens heeft de linker hersenhelft er een dagtaak aan, om onze beslissingen aan ons te verkopen . ..

Toch heb ik sterk de indruk, dat het mijn linker knie is geweest, die gisteren heeft beslist om de fiets bij de bushalte te laten staan, want hij doet pijn, jòh.
Kutknie, ik ga 'm 'n paar dagen rust gunnen.

wij kunnen rustig slapen

2009-03-22T20:12:00.001+01:00

Als er ook maar een half zonnetje staat,

komt iedereen naar het plein bij het haventje om te wandelen en te kletsen over van alles en nog wat, behalve over de crisis, want daar heeft Italië niet zo'n last van, volgens Berlusconi.

da boot . .

2009-03-22T09:58:00.000+01:00

Alles is zo mooi . .

Gisteren was ik aan het fietsen, rondje meer, maar na 20 km had ik geen zin meer en ben met de bus terug naar huis gegaan, fiets laten staan bij een bushalte.
Vandaag is zondag en er rijden geen bussen, wel één boot, die over een kwartier vertrekt en ik moet nog naar het haventje, dus ik ga rennen, anders heb ik geen fiets, ook niet erg, maar wel jammer.
Meer bericht straks als ik terug ben . . lateurrr

skyline

2009-03-19T20:12:00.001+01:00

Beetje goedkoop hè, deze skyline en saai bovendien,
maar wel puur natuur .

Vanaf morgen ga ik weer pimpen.

pimpen

2009-03-17T18:18:00.003+01:00

De oude dame heeft me opgegeven voor een fotowedstrijd in het dorp, maar er mogen geen gefotoshopte foto's ingeleverd worden, alleen onbewerkt, puur natuur.

Puur natuur interesseert mij niet bijzonder, ik pimp al m'n foto's.
Het is mijn bedoeling, dat de afbeelding spannender is dan de werkelijkheid en een gepimpte versie nog méér.
Daar gaat het mij om: méér mooi, of méér leuk. Voor puur natuur kun je toch gewoon kijken ?
Daar heb je mijn foto's niet voor nodig. . . .

Alexander Volta

2009-03-16T20:12:00.001+01:00

Dit is 'm dus:
Volta's lichttoren.

Vandaag ben ik
er naartoe gereisd
met de veerboot,
de kabellift
en nog een heel stuk lopen,

maar van dichtbij
is er niks aan.

Omdat het nog geen zomer is, kon je er niet in, dus ging ik maar op een bankje op de omloop zitten om wat uit te rusten en te proeven van het uitzicht, dat te weids was om echt mooi te zijn, naar mijn smaak.

Op het andere bankje zat een niet zo heel jong stel.

Het meisje zat zichtbaar te genieten van de jongen, die haar ongelofelijk zat te vingeren onder haar korte spijkerrokje, hoewel het nog wat aan de koude kant was.
Voor blote benen.

monnikenwerk

2009-03-15T11:28:00.003+01:00

Op deze dag des heeren . .
. . zit ik in excell allemaal dingetjes in te vullen.

We zijn met een groepje vrijwilligers vijf maanden achterstand in de administratie van de voedselbank aan het wegwerken en ik heb beloofd dat ik mijn deel vòòr vanavond zal inleveren, maar Jezuscristus, wat een stompzinnig werk is dit en het is vééél meer dan ik dacht.

Daarom krijgen jullie dit shit-verhaaltje: ik ga weer gauw verder met excell.
Ik heb er Leftfield bij opstaan, da's wel heel lekker.

samen

2009-03-14T17:44:00.002+01:00

Jullie zijn dan wel niet zèlf hier, om al dit moois te ervaren, maar dankzij bloggen kan ik jullie toch flink mee laten genieten en voor mij is het echt heel apart, om foto’s te maken met het idee ze op dit blog of in Haiga aan jullie te laten zien.
Veel leuker, dan dat ik dit allemaal in mijn eentje had beleefd.

Dat ik sommigen van jullie niet persoonlijk ken, doet daar niets aan af.
Integendeel . . is zelfs wel een beetje kinky..

zitten . . .

2009-03-12T20:12:00.001+01:00

Als het doel van detentie is,
om de absolute zinloosheid van het bestaan
te benadrukken, dan lukt dat aardig . .

Nou ja . . van het bestaan .. . .

Maar dan toch in ieder geval van gevangen zitten.

Ik ben boos vanwege een bericht dat ik op nu.nl lees over een gevangenisdirecteur in Zwolle, die een gedetineerde in de isoleercel heeft laten creperen. De gevangene riep, smeekte, dreigde om een dokter en ze hebben hem gewoon laten verrekken.
De directeur gaat vrijuit.

Natuurlijk zit iemand niet voor niets in de isoleer en het zal wel een vette lastpak wezen, maar als je iemand in de gevangenis stopt, maak je hem afhankelijk van je om te overleven. Laat staan als je hem in de isoleer propt.
Om die persoon vervolgens verzorging te onthouden, is schandàlig !
En in dit geval dus moord.

Dit bericht motiveert me wel meteen, om mijn dagboek van achter de tralies weer verder te bewerken, want als wij gedetineerden het niet van binnenuit vertellen, doet niemand het.
En dan kunnen jullie ook niet weten, dat het binnen allemaal lang niet zo geciviliseerd geregeld is, als men de burger wil laten geloven.

papieren vrijheid

2009-03-11T20:12:00.003+01:00

Vrij misschien op papier,
maar nog lang niet vrij in gedachten,
merk ik . . .

Ik focus enorm op de details van mijn bestaan, waardoor ik de grote lijnen nog niet kan zien . . . Maar . . . . ik zie dìt; da's al heel wat.
Hoewel . . . wat zie ik allemaal nog niet ?

werk aan de winkel

2009-03-11T16:44:00.004+01:00

Dit moet je meemaken om het te kunnen geloven.

Na twee jaar in luxe, maar niettemin eenzame opsluiting, ben ik dus verleerd hoe dat ook alweer moet: vrij zijn.
Ik dacht, dat dat wel vanzelf zou gaan, maar ik ben nou al een hele dag vrij en ik doe eigenlijk helemaal niks.
Het is waarschijnlijk net als met revalideren: vrij zijn is een vaardigheid die ik me opnieuw moet aanleren.
werk aan de winkel
spannend hoor . . .

Nou nog mooier !

2009-03-10T15:30:00.007+01:00

De konegin van Lombardije . . .
. . die gaat uit rije,
die gaat uit rije.

Met het plaatsen van nog 7 handtekeningen bij de carabinieri vanmorgen en nog eens 11 ten burele van de reclassering, is heden, 10 maart 2009, mijn status veranderd van gedetineerde in huisarrest, naar:
gedetineerde onder toezicht van de reclassering.

Concreet betekent dit, dat ik:
- tussen 6 uur des morgens en 11 uur des avonds
- vrij ben om te gaan en staan binnen de provincie Lombardije,
- mits ik me aan de regels van betamelijkheid houd.
- Des nachts, tussen 23:00 en 06:00 uur dien ik controleerbaar thuis te zijn.

Ik ben overweldigd, weet met mijn vrijheid geen raad en was dan ook gewoon om 2 uur vanmiddag thuis, zoals iedere dinsdag.

Maar nou de truc: het is half 4 's middags en ik kan de deur uit. Ik ga het doen ook.
Dàààg, ik ben weg. Hahaaaa . . . .

Het is Gelukt !

2009-03-09T19:55:00.003+01:00

“Heeft u tijd om even op het bureau langs te komen?” vraagt Jaap.
“Jawel, hoor, alle tijd.”

Op zijn bureau liggen enorme hoeveelheden papier, waaronder ik in totaal 14 handtekeningen moet zetten.
“De overdracht vindt morgen plaats,” zegt Jaap, “zodra u een afspraak hebt gemaakt met de reclassering, komt u bij ons de toestemming ophalen om daar naartoe te mogen en vanaf dat moment valt u niet meer onder ons, maar onder toezicht van de reclassering.”

“Ik zal jullie missen,” zeg ik, denkend aan de vele nachtelijke controles op niks af.
“Oh, maakt u zich geen zorgen, hoor,” zegt Jaap, “u blijft gedetineerd, dus wij blijven gewoon controleren.”

-*-*-*-*-

Toch gaat er wel veel ten goede voor me veranderen en iedere Italiaan zal ons ook kunnen vertellen wàt. Maar wij buitenlanders hebben geen idee hoe alles hier werkt natuurlijk, qua huisarrest of Onder Toezicht van de reclassering . . .

Morgen ga ik uitgebreid horen bij de reclassering wat er verandert en hoe ik om moet gaan met de 13 voorwaarden, die in het vonnis staan en voor de zekerheid heb ik ook maar een afspraak gemaakt bij de advocaat morgenmiddag, voor wat ik dan nog niet gesnapt heb.
Wàt er allemaal verandert, kan ik jullie dus morgen vertellen en tot dan:
Wat het ook moge wezen, HET IS GELUKT.

Ik kan het eerlijk gezegd nog niet helemaal geloven . . . .

internationale vrouwendag

2009-03-08T13:02:00.008+01:00

De mimosa raakt in bloei.

Dat komt mooi uit, want het is in Italië gebruikelijk om alle vrouwen vandaag een takje mimosa aan te bieden.

Over waartoe vrouwen allemaal in staat zijn, heb ik deze Haiga gemaakt. (klik)
Oh ja en Haiga mag dan Oosterse kunst zijn, dat wil nog niet zeggen, dat je mijn Oosterse kunst serieus hoeft te nemen, hoor.
Liever niet.

Bij wet geregeld . . .

2009-03-06T20:12:00.001+01:00

Vandaag lees ik in de krant, dat er in Italië nogal wat gelovigen het helemaal zat zijn, dat er in het openbaar discussies gevoerd worden met thema's zoals:
- mag je de stekker uit een comapatiënt halen, of:
- mag er op de bussen in Milaan worden geadverteerd, dat god niet bestaat.

Zij willen wettelijk laten vastleggen, dat god bestaat; als ik het goed begrijp, zelfs grondwettelijk.

Het klinkt natuurlijk absurd, maar eigenlijk is het niet méér, dan de positieve vorm van het verbod op godslastering . . .

déjà vu.

2009-03-05T19:35:00.005+01:00

De vijf rechters zitten weer pontificaal klaar,
als de advocaat en ik, na uren wachten,
de rechtszaal in worden geroepen.

Eén van hen heeft duidelijk een cursus snellezen gedaan en kan het ook hardop, want hij mag Het Rapport voorlezen en schiet luid en onduidelijk met een rotgang door het verhaal, dat hij in zijn handen houdt.

Opeens stopt hij en kijkt mij over zijn leesbril vorsend aan.
De advocaat port in mijn zij en zegt: “U moet zeggen waar u van rondkomt !”
Vijf paar ogen priemen nu zowel bestraffend als ongeduldig.

“Van de erfenis van mijn vader . .” komt er in mij op en ik kan het ook in het Italiaans zeggen, dus dat doe ik maar.
Meteen gaat de snellezer weer verder, maar na een minuutje stopt hij abrupt.

Weer port de advocaat in mijn zij en ik vraag wat ik nu moet zeggen.
“Niks,” zegt ze, “maar u moet opstaan, zodat we weg kunnen.”
En omdat ik blijkbaar niet snel genoeg reageer, voegt ze eraan toe: “Het is afgelopen !”
En zodra we in de gang lopen, verklaart ze: ”Ik denk, dat het deze keer wel is gelukt.”

Dat denk ik nu dus ook maar en nou gaan we weer zitten wachten, tot de carabinieri het verdict komen brengen.
Ik ben benieuwd . . . .

Voor de 4e keer . . .

2009-03-04T20:09:00.006+01:00

Ik doe net alsof het me geen moer uitmaakt wat ze beslissen morgen en dat ik die laatste 9 maandjes er ook nog wel effe bijpak, hoe dan ook . . .

Maar ik zit mezelf te belazeren waar ik bijsta, want ik ben hartstikke zenuwachtig.

Zij die gaat voorkomen groet u.

de Bolero van Bel

2009-03-03T22:38:00.004+01:00

Sinds ik in eenzame opsluiting zit,
ben ik onwijs creatief,
wat wel mooi uitkomt, want ik heb er alle tijd voor . ..

Dit weekend was er muziek, die zich wilde laten maken.
Het is een soort bolero geworden (de bolero van AnnaBel ?) en als trotse maker wil ik hem jullie dolgraag laten horen.
Het liefst zet ik 'm op dit blog, maar ik weet niet hoe ik mp3tjes publiceer. Voor foto en film zit er wèl een knoppie, ..

Heeft iemand enig idee òf en zo ja, hòe dat gaat ?

Verkeerschaos

2009-03-03T20:12:00.000+01:00

Dit is de hoofdstraat in ons dorp

en het is vandaag hartstikke druk . . .

... zoals je ziet.

In Memoriam

2009-02-28T17:09:00.003+01:00

Mijn vader was wijnliefhebber
en dan met name van de wijn die hij zèlf maakte.

Alles wat suiker bevatte, werd gegist en zo maakte hij rijstwijn, appelwijn, aardappelwijn, je verzint het en mijn vader kon er wijn van maken.
Vaak was het niet te zuipen, maar hij was zijn enige afnemer en volgens mij genoot hij er stiekem ook van, dat het eigenlijk verboden was, want al gistend ontdook hij de accijnswet.

Jaren later, maar toch ook al weer lang geleden, maakten velen van ons onze eigen ghb en dat was wèl heel goed en heel lekker ook, maar ja, dat werd verboden en toen was het uit met de pret.

Tegenwoordig, sinds er krachtige computers en muziekprogramma’s zoals Reason bestaan, hebben we een nieuwe drug: muziek maken. Muziek draaien, plakken, knippen. Geluiden creëren, maken, ontwikkelen. Met ritmes klooien zo ver als je kunt denken. En verder.

Het resultaat is, net als mijn vaders wijn, niet altijd zo fantastisch, maar het is wel geweldig om te doen en nog niet verboden, hoewel muziek maken hartstikke verslavend is en ik denk dat het alle andere eigenschappen van een stevige hard-drug ook wel in zich herbergt.
En ook zo heerlijk om te doen . . .

Met deze woorden probeer ik afscheid te nemen van een lief mens, muzikant in hart en nieren, verslaafd tot in het diepst van zijn ziel.

Rust zacht Ron. En ja, het was dus te veel.